Hop

Ik vond dat er dit voorjaar behoorlijk wat Hoppen her en der gezien werden. Noordwijk, Terschelling, Ede, Schiermonnikoog, Texel.  Aan het begin van het jaar had ik me voorgenomen om niet al te gek te doen en de Hop was precies zo'n soort waarvan ik dacht…die tref ik vast wel een keer als ie iets dichterbij zit.

Zo geschiedde…

Maandag 8 augustus werd een Hop ontdekt in Amsterdam – Noord, kortom…een thuiswedstrijd. De vogel werd wat 's avonds doogegeven, waardor ik niet meer kon gaan zoeken. De volgende dag, 9 augustus, werd de vogel weer vroeg gemeld en kon ik min of meer aanschuiven. Het beestje scharrelde op z'n gemak over een gazonnetje en liet zich erg leuk bekijken.

Erop gokken dat een zeldzame vogel vast wel dichter in mijn buurt neerstrijkt, pakte in dit geval goed uit. Erg geruststellend was het "wachten" overigens niet.

Koereiger

Zondag 14 augustus zat er een Koereiger in de Eempolders. Zien deed ik 'm niet, omdat ik bij m'n ouders in Denemarken zat. Maandagochtend, 15 augustus, was ik terug, maar bleek de vogel helaas gevlogen te zijn. Ik vond het zinloos om verder te gaan zoeken.

In de loop van de ochtend werd verrassend genoem een Koereiger ontdekt nabij Kinderdijk. Netals bij de Hop kwam er een enorme rust over me heen en voelde ik niet de "noodzaak" om meteen alles te laten vallen…"die komt vanavond nog wel in de avond", was mijn gedachte.

Om het extra spannend te maken kwam ik 's avonds rond een uurtje of 19.30 pas aan in het gebied. Ik had gehoord dat de vogel tussen Koeien liep, dus ging ik zoeken tussen de koeien. Al met al was ik een half uur lopen bij de auto vandaan toen een nieuw bericht binnen kwam. De Koereiger zat bij Telpost Kinderdijk, in de buurt van de kijkhut. Vanaf de plek waar ik stond, hemelsbreed een meter of 400, maar wel mooi onzichtbaar en om er te komen een enorme verspilling van tijd.

In draf ging ik terug naar de auto en slingerde via de Lekdek naar Nieuw Lekkerland. Al rennende ging ik naar de kijkhut. Gelukkig kende ik de plek; enkele jaren geleden had ik hier al flink lopen zoeken naar "de goede plek" voor een Blauwvleugeltaling. Ook toen kostte dat enige inspanning en ergernis.

Op de plek aangekomen werd ik ontvangen door de vaste groep fanatieke trek-tellers. De scopen waren al gericht op de Koereiger, die inmiddels al in diepe slapen verzonken was. Voor mij was het nu alleen een questie van kijken. Na alle inspanning kon ik met grote tevredenheid weer een soortje toevoegen aan de reeks.

6 augustus werd een traditioneel vogeldagje. Lekker vroeg op pad, veel rijden, beetje ouwehoeren en leuke dingen zien. Om 05.30 ontmoette ik Toy langs de A-2 bij Abcoude. Een makkelijke locatie omdat je hier vanaf de Carpool-plek zo de A-9 op schiet, richting Alkmaar – Den Helder.

Onze eerste stop was de Bakkersdam, om hier naar Waterrietzanger te zoeken. De omstandigheden waren goed; windstil, rustig weer, beetje dampig, (nog) geen regen. De vogels lieten het echter afweten. Ook Rietzangers, Kleine Kar of Baardmannetje waren amper te horen of zien. Onze tweede optie was de Abtskolk. Terwijl we richting het gebied liepen, begon het te miezeren. Het beeld van vorig jaar, wat overigens hetzelfde weekend was, schoot door me heen. Ook toen stonden we hier, maar toen in de gietende regen en slaagden we er uiteindelijk in om, ondanks een kletsnat pak, een Waterrietzanger op de foto te zetten. Ditmaal zette de regen gelukkig niet door.

Al "smakkend" liepen we langs het riet. Dat "smakken" deden we bewust om Waterrietzangers te lokken, want daar houden ze van…"smakkende" mensen. Ook ditmaal werkte het truckje, maar erg bevredigend was het niet. Enkele seconden zagen we aan de rand van het riet, vlak boven de grond een Waterrietzanger kruipen. Een fotokans zat er niet in. Vol goede moed liepen we verder en hop… (of hup…, want de Hop komt straks) daar was de volgende Waterrietzanger alweer,…zo doen we dat…bij de Abtskolk. Dit exemplaar was zo vrij om breeduit voor ons te poseren, toen ie door had dat we naar 'm stonden te kijken. Onze camera's maakten overuren.

Na de succesvolle start van de ochtend reden we verder richting Schagerbrug. Via diverse bollenvelden kwamen we uiteindelijk bij de Korte Ruigeweg. Ondanks dat we onderweg diverse geschikte (lege) bollenvelden passeerden, blijken die van de Korte Ruigeweg de meeste aantrekkingskracht te hebben op Oeverloper, Witgat, Groenpootruiter etc, etc. Het zat er vol mee! Ook een Gestreepte Strandloper had z'n weg naar deze plek gevonden. Op een omgeploegde akker zat een groep meeuwen te rusten, waartussen we 2 Lachsterns vonden.

We vervolgden onze weg naar Mariendal/ Den-Helder. Bij het kijkscherm aangekomen werden we ontvangen met een enorme regenbui. Een afdekzeil dat hier is gespannen, bood gelukkig voldoende beschutting.

Terwijl we terugliepen naar de auto werd Toy gebeld. Fred Visscher aan de lijn! Ik kon het gesprek een beetje volgen en dacht te horen dat Fred bij de Oude Zeug een Kraanvogel had gevonden. "Leuk voor de daglijst, maar niet iets om meteen onze route voor om te gooien", dacht ik. Toen Toy ophing en zei dat Fred bij de Oude Zeug een Kuifkoekoek ontdekt had vielen m'n ogen uit de kassen. Ik sprintte richting Toy's auto en duwde hem ondertussen lichtelijk voort. Ik nam plaats achter zijn stuur, zette de stoel snel op stand "groot en lang", trapte het gaspedaal in en scheurde weg…Toy had gelukki voldoende tijd om ook in te stappen.

Een 20-tal minuten later arriveerden we bij Fred, die de Kuifkoekoek inmiddels al een kilometer of 6 gevolgd had…een knappe prestatie. Met een prachtige boog vloog de vogel over ons heen en schoten we van links naar rechts wat plaatjes. Het gaf een heerlijk gevoel om deze soort aan de jaar-, maand-, en provincielijst toe te kunnen voegen. Nadat we de vogel een uur hadden kunnen volgen keerden we terug naar de auto. Een Sperwer passeerde ons en achter mij zag ik de Kuifkoekoek wegvliegen en verdwijen achter een boerderij. De Sperwer dook erachter aan en samen kwamen ze al duikelend boven de boerderij uit. Met veel gekrijs vluchtte het slachtoffer enkele hoge bomen in, gevolgd door de Sperwer. Voor een tweede maal verschenen beide vogels al tollend in de lucht. Met een paar fikse uithalen probeerde de Sperwer zijn prooi uit te schakelen. Met wat geluk wist de Kuifkoekoek te ontkomen door opnieuw de bomen in te schieten.

Een spectaculair besluit van wederom een succesvolle dag. 

Na een prachtige en avontuurlijke vakantie in het hoge noorden, heb ik vorige week de draad hier weer voortvarend opgepakt.

Vrijdag 29 juli had ik m'n hoop gevestigd op Aziatische Goudplevier voor de jaarlijst en Grote Geelpootruiter voor de maandlijst. Ondanks uren turen over de Oesterput te Zeeland ,slaagde ik er niet in de Aziaat te vinden. Zowel voor, als na het hoge water bleef hij onvindbaar. De Grote Geelpootruiter werkt prima mee. Voor de maandlijst leverde dat weer een eenvoudig plusje op.

Tussen het moment van hoog en laag water bezocht ik nog wat plekken voor Strandplevier. Vanaf het kijkscherm, langs de Slikweg in de Prunje polder zag ik makkelijk 30 exemplaar rondscharrelen.

In juli en augustus vind ik het altijd leuk om op mooie avonden de bollenvelden in Noord Holland langs te rijden, opzoek naar Steltlopers. Zaterdag 30 juli was de eerste keer dit jaar dat ik hier rondreed. Om 13.23 voerde ik langs de Korte Ruigeweg de laatste waarneming in. Twee uur later stond ik oog in oog met een Amerikaanse Oeverloper. In de tussentijd had ik ruim 190km naar het zuiden afgelegd, meerdere keren met Toy gebeld en heel wat mede-weggebruikers naar de rechter rijbaan gemanouvreerd.

Na zo'n 1,5 uur naar de vogel gekeken te hebben vertrok ik samen met Toy naar Uden, om daar onder het genot van inktvis, garnalen en biefstuk alle belevenissen van de afgelopen weken door te spreken.

Zondag 31 juli wilde ik gebruiken om alles weer voor m'n werk op orde te brengen. Ik kwam een heel eind, totdat Toy belde. Vlakbij de Kamperhoek was een Steppekievit ontdekt. In 2011 heb ik er inmiddels al 2. Toen het bericht doorkwam, legde ik het daarom eigenlijk argeloos naast me neer…ondanks dat het een nieuwe maandsoort zou zijn. Toy moest 'm echter nog voor 2011 en had een iets groter belang om wel te gaan. Ik ben altijd wel te vinden voor een leuke twitch en zette zodoende ook koers richting de Kamperhoek.

Onderweg kwam een nieuw bericht door. De vogel was opgevlogen en uitbeeld verdwenen. Ik was inmiddels vlakbij en ging polshoogte nemen. Toy reed bij Eemnes en sloeg bij een tankstation af, om nader bericht af te wachten. Nader bericht kwam niet, waardoor Toy huiswaarts keerde.

Rond 18.00u vond ik het ook mooi geweest, nadat ik de hele Ijsselmeerdijk afgezocht had en diverse akkers voor de zoveelste maal had omgeploegd. Onderweg naar huis belde een naamgenoot op, Alwin van Lubeck, met het feestelijke nieuws dat de vogel teruggevonden was. Hup…afrit af en oprit op…terug richting Kamperhoek. Een half uur later kon ik dan toch gelukkig weer een maandsoort op de lijst aankruisen!.

De volgende dag was het echter weer prijs. 1 augustus zat de Steppekievit nog op de akkers, waardoor ik wederom een poging kon wagen iets aan de maandlijst te doen. Het was een prachtige avond. De akker waarop de vogel zat, was iets minder mooi. Het was een hele klus om de vogel te vinden. Maar ook ditmaal loonde de arbeid!

2 augustus bezocht ik 's avonds de bollenvelden in Noord Holland en tuurde ik nog even over het Balgzand. Dit leverde naast veel Kemphanen, Witgatjes, Oeverlopers etc etc 3 Lachstern op. Ook 3 augustus was ik bij de bollenvelden te vinden. Dit maal zag ik 6 Lachstern, waarvan 1 juveniele vogel. Bij Julianadorp was een Poelruiter gevonden, die ik ook nog kon meepikken.

Eenmaal thuis gekomen was ik alweer bezig met de volgende dag. Ik was van plan om Breedbekstrandloper te gaan zoeken bij 1 van de Hoog-water vluchtplaatsen. Westhoek vind ik wat dat betreft altijd een bijzondere plek; mooie omgeving, wijds uitzicht, hoge locatie om te staan waardoor je makkelijk op de groepen kijkt etc etc. Op internet is het eenvoudig om te bekijken wanneer het hoog en laag water is. Voor Westhoek neem ik Harlingen als locatie.

Op 4 augustus was ik ruim voor hoog water bij Westhoek. Een strak blauwe lucht, een aangename temperatuur, wat eten & drinken bij me, en blatende schapen om me heen…ideaal omstandigheden om lekker te kijken. Ook ditmaal was het een waar spektakel. Duizenden vogels, van Kluut, Krombek, Kanoet, tot Rosse Grutto, Bontbek-, Zilverplevier en Bonte Strandloper. Heel veel vogels nog volop in zomerkleed. Te midden van het gekrioel zaten twee Breedbekstrandlopers.Toen het water eenmaal op het hoogste punt was, zagen de akkers, binnendijks, ten Noord-oosten van mij, zwart/ rood van de vogels.  Met wat extra ogen valt hier ongetwijfeld meer uit te halen.

Tot ver na hoog water tuurde ik voor me uit, luisterend naar de schapen, de landbouwmachines, de vogels en het wassende water…heerlijk!

Op weg naar huis sloeg ik de A-7 vanaf Den Oever richting Amsterdam over. Ik reed via de N99 richting Den Helder om toch maar weer even langs wat bollenvelden te gaan. Ditmaal was het bijzonder leeg. Waar gisteren bijvoorbeeld bij Julianadorp de bollenvelden nog vol stonden met kemphaan, groenpootruiter en een poelruiter, stonden nu enkel wat kieviten.

Er zat regen in de lucht. Het voornemen om via de Bakkersdam en Abtskolk (Waterrietzanger) naar huis te gaan, liet ik schieten. Wel wilde ik nog even naar de bollenvelden bij Oudesluis. Met een snelle scan over de akker zag ik,9 Lachstern, waarvan 1 juveniel. Een enorme regenbui ontnam echter het zicht en de motivatie om verder te zoeken. Na een uur wachten nam de regen sterk af en was het mogelijk om weer even te kijken. Tussen de druppels en damp door zag ik er nog 5 verspreid over de akker zitten.

Dinsdag 28 juni: Rond 18.30u rijd ik weg uit Zwolle. Vanochtend arriveerde ik hier om 08.00, na een korte nacht. Daarover straks meer.

Ik rijd weg uit Zwolle: een helder blauwe lucht boven mij en 36 graden op de autoteller. Via buienradar zie ik een boel (weers)onheil op ons afkomen. Ik bel naar Amsterdam, naar m'n moeder. Ik neem de dag door en vertel wat ik op buienradar zie. Ik schat in dat het rond 20.00u zal gaan regenen en onweren. We maken een grapje over m'n voorspelling en hangen op. IK rijd via de A-28 richting Amersfoort. Eenmaal op de A-1 werp ik nog een blik op buienradar en sms m'n moeder dat het toch echt om 20.00u zal beginnen met onweer en regen. Iets voor 20.00 uur draai ik de inrit op: droog. Ik stap de auto uit en voel de eerste druppel. Mijn telefoon gaat: "het is begonnen! Lisa" Op de radio hoor ik nog net dat sportvelden in het Amsterdamse Bos zijn ontruimd…nou en als dat gebeurd…dan weet je het wel.

Regen, onweer, wind…en een hoge temperatuur. Een prima avond om weer eens een update te maken van de verslagen. Allereerst een korte terugblik op gisteravond, maandag 27 juni.

Krekelzanger/ 27 juni 2011

Even na 16.30 rijd ik weg uit Barneveld. Ik ben wat gehaast omdat ik rond 17.15 voor een laatste afspraak in Almere wil zijn. Onderweg komt er een RBA bericht binnen: "Aart Vink" heeft in Drente een Krekelzanger gevonden. Afgelopen weekend had ik het toevallig nog met Toy over Krekelzanger. Het gesprek had de strekking van: "lijkt erop dat het dit jaar niet gaat lukken. Ja…misschien nog in het najaar, maar dan zijn ze wel errug moeilijk". Dat Aart er nu, zo eind juni, nog 1 gevonden heeft zie ik als een buitenkansje. Helemaal omdat het een schitterende hete avond is en er van slapen toch niet veel zal komen. In Almere kom ik netjes om 17.15 aan. Ik doe m'n ding , en werk hier nog verder aan een gesprek dat ik op dinsdag in Zwolle zal gaan voeren.

Tegen 20.30u ben ik thuis. Ik rommel wat, zet nog even de laptop aan voor wat laatste werk-dingetjes en bel snel nog even met Aart, voor wat nadere informatie. Op waarneming.nl laat ik nog even een flauw/ lollig berichtje achter en spring vervolgens in de auto. Onderweg bel ik nog met Remco Jousma…voor de aller laatste informatie…een voorbereid mens telt zeker voor 2!

Tegen 23.00u kom ik in het gebied aan. Zo rechtlijnig als ik ben, houd ik me netjes aan alle regels. Zonder al te veel moeite produceert de Krekelzanger wat geluid en kan ik nr 291 aan het lijstje toevoegen.

Het aftellen richting 31 december is inmiddels begonnen. Een poging voor het jaarrecord doe ik niet. Wel wil ik dit jaar het meest aantal soorten gezien hebben. Nu, op 28 juni 2011 heb ik 291 soorten bij elkaar verzameld. In 2009 bereikte ik de 291e soort op 4 juni. In 2008 was dat het geval 23 juni.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik inmiddels niet meer echt geloof ik voorspelbaarheid. Met andere woorden…"goed eerste kwartaal betekent een goed jaarlijst-jaar", een goed voorjaar, kan betekenen een goed jaarlijst-jaar. Ik geloof in twee dingen "wie A zegt, moet B zeggen" en "pakken wat je pakken kan". Vanaf 1 januari moet je er gewoon vol voor gaan en ook niet meer opgeven. Je bent van zoveel factoren afhankelijk dat het in mijn beleving lastig is om de maanden vooruit te voorspellen. Je moet er wel voor zorgen dat je uitgangspositie goed blijft en je de basissoorten binnen sleept. Ook roodstuitzwaluw, roodpootvalk, roodkeelpieper, citroenkwikstaart, hop, bijeneter, krekelzanger etc etc, etc, zijn vanuit mijn optiek de basissoorten. Nou…genoeg niet onderbouwde onzinnigheid. Terug naar de soorten.

Dougalls Stern/ 19 juni 2011

Een kleine flash-back. Zaterdag 18 juni was een lekker rustige dag. Overdag ga ik heel even bij mn ouders langs, waarna ik naar Amstelveen rijd om wat te winkelen. 's Nachts ga ik nog even de stad in. Zondag word ik, net zoals vorige week wakker gepiept. Vanuit Westkapelle komt het bericht dat er een Dougalls Stern ontdekt is. Ik hoef niet lang na te denken…snel aankleden en hup…de auto in. Ik weet nog van 2009 en 2010 hoe lastig het was om Dougalls Stern te zien. We waren of afhankelijk van het tij of we moesten uren zoeken in een kolonie Sterns, wat diverse malen tot een nul-score leidde.

Iets voor 13.00 arriveerde ik op de locatie in Westkapelle. Onderweg waren er diverse uiteenlopende berichten binnengekomen…van wegvliegend tot een goed geslaagd verdubbelings-initiatief. Zonder al te veel moeite kon ik ditmaal de Dougalls Stern afvinken. Ook het maken van enkele foto's bleek mogelijk te zijn…leuk! Gedurende 1,5 uur heb ik staan genieten van het mooie beestje.

Hierna reed ik naar het Bokkegat in de hoop en verwachting de Grote Geelpootruiter aan te treffen. Samen met Toy had ik al eerder de strategie doorgenomen. Deze hing af van het getij. Bij aankomst zat de vogel er niet…na wat wachten kwam ie vanzelf aangevlogen vanaf de Oosterschelde…bingo!

Inmiddels was de score al 2 – 0. Het laatste punt wilde ik behalen in Alphen aan den Rijn. Hier zat inmiddels al enkele dagen een Grauwe Fitis te zingen. Voor het jaar 2011 en voor de maand juni een totaaaaaaaal overbodige soort. Vanuit deze twee lijstjes bezien had ie geen enkele toegevoegde waarde. Maarrrrr… voor de provincie-lijst was het een zeer welkome aanvulling… Zo gezegd, zo gedaan. Aan het begin van de avond kwam ik in Alphen aan den Rijn aan en was het eigenlijk niet eens nodig om de auto uit te stappen. Van verre werd ik al toegezongen.

Zwarte Ibis/ 12 juni

Zaterdagavond 11 juni wordt er rond schemering een Zwarte Ibis ontdekt. Verrassend genoeg in het nu regelmatig bezochte gebied "Schokland" waar een Kleinst Waterhoen hoor- en zichtbaar is. Kortom…zondagochtend (12 juni) vroeg uit de veren om de Zwarte Ibis (minimaal) met het krieken van de dag weg te zien vliegen.

Terwijl ik net het gebied in kom, fietst Arnoud van den Berg het gebied uit. Zijn nachtelijke tocht eindigt bij Schokland, terwijl ik mijn dag hier start. We wisselen wat informatie uit en snel vervolgen we ieder onze eigen weg. Een Porseleinhoen is de eerste vogel die me tegemoet roept, vergezeld door een Bosrietzanger. Ik loop door, de plek van het Kleinst Waterhoen negerend. Ik m'n ooghoek zie ik wel dat inmiddels menigeen zijn voetdruk hier achtergelaten heeft. Afgaand op de informatie van gisteravond kies ik een plek waar ik relatief "aardig" overzicht heb op het drassige gebied. Er in kijken is niet te doen, door de diverse en hoge vegetatie. Er overheen scannen gaat vrij aardig.

Het is een prachtige ochtend. Een waar koor van vogels zingt hun lied, een tweetal Witgatjes vliegt wat rond, Watersnippen baltsen hoog in de lucht en tientallen Blauwe Reigers lopen in het pas gemaaide weiland achter mij, opzoek naar eten. Na een goede 90 minuten vliegt dan eindelijk de Zwarte Ibis heel even op. Met een brede grijs denk ik als eerste "toch goed gegokt". De Zwarte Ibis strijkt snel neer en verdwijnt daarmee weer uit beeld.

Ik loop naar de plek van het Kleinst Waterhoen. Ook hier is vandaag "wachten" een zeer schone taak. Gelukkig laat het beestje zich rond 10.30 heel even zien.

12 juni/ Oudega/ Rosse Franjepoot

Iets na 12.00u kom ik aan in Oudega (Friesland). Tussen alle bedrijven door doe ik ook nog iets aan een maandlijst. Althans…ik vind het een aardige bezigheid om de tijd mee te vullen. Ergens op een plas bij Oudega is afgelopen week een Rosse Franjepoot ontdekt. Leuk voor de maandlijst…leuk kleed, en leuk om alvast veilig te stellen voor dit jaar.

Ik parkeer de auto nog net in het dorp, vlakbij een voetbalveld. Ik was er al bang voor, maar m'n voorbereiding blijkt ook waarheid te zijn…het is een finks eind lopen naar de bewuste locatie toe. Onderweg maak ik wat leuke foto's van Graspiepers en Rietzangers. Op de plek waar ik moest zijn staat een oer lelijk roestig ding, dat uitzicht biedt over het mooie natuurgebied. Daar waar de Ezumakeeg een woestenij is, blijkt in dit gebied een waar eldorado ontstaan te zijn voor steltlopers. En inderdaad, hiertussen zwemt een Rosse Franjepoot rond. Met nog enkele Steltkluten op zak keer ik terug naar het dorp en stap met een tevreden gevoel in de auto.

Ik vervolg m'n weg via Workum en Makkum en stop nog even bij Piaam om vanuit de hut "Waterral" over het Ijsselmeer te kijken. In Den Oever maak ik nog even een tussenstop bij de lokal Snackbar en keer rond 20.00 tevreden en voldaan huiswaarts.

13 juni/ Oudega/ Terekruiter

Maandagochtend rond 08.15 wordt via RBA gemeld dat er in de avond van 12 juni een Terekruiter aanwezig was bij Oudega, in hetzelfde gebied waar ik die middag een Rosse Franjepoot zag. Ik mummel wat en draai me weer om en sluit m'n ogen (ervoor). Om 10.45 word ik opnieuw in m'n slaap gestoord. Weer die Terekruiter. Hij blijkt er nog te zitten!

Rond 12.30u sta ik weer in Oudega. In het dorp parkeren doe ik niet nog eens. Dat was me gisteren te ver lopen. Gelukkig blijkt er ook een plek te zijn waar je de auto kan neerzetten, die slechts 15 minuten van dat oer lelijke uitzichtpunt vandaan is. Eenmaal aangekomen is er in geen velden of wegen een spoor te vinden van die Terekruiter. Hij blijkt zelfs al sinds 10.00u spoorloos te zijn. De uren verstrijken. Rond 14.45u vind ik het mooi geweest en verlaat de plek. Zoals eigenlijk wel te verwachten was, wordt de vogel nog geen half uur later teruggevonden. Rond 15.45 sta ik weer over het natuurgebied uit te kijken…ditmaal in de gietende regen. Het is zeker geen pretje en ik baal eigenlijk als een stekker dat ik iets te vroeg was weggegaan. Met m'n kapuchon over m'n hoofd en telescoop probeer ik de boel een beetje droog te houden. Zelf lijk ik een lekkende gieter. Desondanks lukt het om de vogel terug te vinden. Ik houd het onmiddellijk voor gezien en ren terug naar de auto.

Het hemelvaart-weekend was een uitgelezen kans om nog eens een poging te wagen voor Slangenarend op de Hoge Veluwe. Het zou inmiddels het derde bezoek gaan worden, na twee vruchteloze pogingen eerder in de maand Mei.

Kleinst Waterhoen

Het weekend begon echter met een nachtelijk uitstapje. In de nacht van 31 mei naar 1 juni was namelijk een Kleinst Waterhoen gehoord in Polder Achteraf – Tienhoven. Ook Toy was opgetrommeld. Rond een uur of 22.00 streken we eerst neer in de plaatselijke kroeg voor een drankje. Verhalen zo groot als visserslatijn gingen over tafel…de ene vogel nog spectaculairder dan de ander. Ondertussen was het aardig gaan schemeren, wat ons deed besluiten om naar het gebied te gaan. Eenmaal uit de auto werden we direct toegezongen door een Grote Karekiet.

Zoals verwacht was het een mooie avond / nacht. Wind was er amper, kikkers daarentegen te over. Kort na middernacht hoorden we, bijzonder ver weg, een Kleinst Waterhoen roepen. Ook dit jaar was de soort weer veilig gesteld. Toy vertrok naar Uden. We spraken af elkaar de volgende dag rond 08.00u op de Hoge Veluwe te treffen. Ikzelf hing nog tot een uurtje of 01.30 rond. Geholpen door versterkend opname-apparatuur was het Kleinst Waterhoen prima te horen.

Slangenarend

De dag begon opzich niet vroeg. 07.00u opstaan betekent dat je zeker 1,5uur te laat bent om de zon op te zien komen. 07.00 uur was echter vroeg genoeg om op tijd op de Hoge Veluwe te zijn. Voor de derde keer parkeerde ik alweer op de parkeerplaats te Hoenderlo. Voor de derde keer trapte ik met die iets te kleine en iets te zware Witte Fiets over het Deelensche Veld.

Toy had een andere entree gekozen en kwam lopend. Net als afgelopen nacht was het nu opnieuw lekker weer; aardig temperatuurje en windstil. Iets voor 11.00u verscheen de Slangenarend. Gelukkig bleek "3-maal" echt scheepsrecht te zijn.  Tot een uur of 13.00 hebben we naar de jagende vogel staan kijken en lukte het om enkele plaatsjes te maken.

Tevreden keerder ik huiswaarts. De rest van de middag bracht ik in het Sloterpark door, met een boek.

Schokland/ Kleinst Waterhoen

Het Hemelvaart-weekend werd op 3 juni onderbroken door een dagje werken. Zaterdag 4 juni vervolgde het verhaal zich met een rustig begin op de Kamperhoek. Het enige en leuke dat over vloog, was om 12.00u een groep van 7 Brilduikers.

Op m'n gemak reed ik naar de Delleboersterheide in Friesland. Aantrekkingskracht had een Slangenarend en (mooi meegenomen) Grauwe Klauwier. Van de Slangenarend was al de hele dag niets vernomen. Ook ik kreeg er geen zicht op. Rond 16.00u had ik het paartje Grauwe Klauwier gevonden en zette ik m'n tocht verder richting de Ezumakeeg. Hier aangekomen trof ik een droge zandbak-achtige situatie aan. "Genoeg leuke vogels, maar alles bijzonder ver weg. Hoogte puntje was en Grauwe Franjepoot.

's avonds at ik in Kollum en reed ik hierna nog even richting Roden om m'n tante gedag te zeggen. Toen ik daar rond 21.00u aankwam bleek ze helaas niet thuis te zijn. Ik kon het allemaal zo rustig aandoen, omdat ik moest wachten op de schemering. In de nacht van 3 op 4 juni was namelijk in de provincie Flevoland een Kleinst Waterhoen ontdekt. Enkele dagen eerder had ik er al een gehoord, waardoor "de noodzaak om…", afwezig was. Een extra vinkje op de provincie-lijst is echter altijd welkom.

Vanuit Roden reed ik naar Schokland. Ik had een prima beschrijving van het gebied en liep zonder moeite naar de aangegeven plek. De schemering was al ver gevorderd toen de eerste tekenen van leven, "Kleinst Waterhoen", zich voordeden. Verrassend genoeg zag ik 'm ook rondscharrelen, kort maar duidelijk! Ondanks dat het aardig donker was geworden en ik niet heel duidelijk kon zien hoe het gebied er nou echt uit zag, leek het me geen gek idee om de volgende dag (overdag) terug te komen.

Zondag 5 juni regende het tot aan het begin van de middag. Toen ik via buienradar zag dat het in Flevoland opklaarde, reed ik die kant op. Eenmaal aagekomen op de plek waar ik de avond ervoor ook stond, zag ik dat het gebied behoorlijk "open" was. Zittend op m'n stoeltje en met de handen onder m'n kin zat ik te wachten…, op wat komen ging. Na een paar uurtjes was het raak. Net als in de avond, scharrelde ook nu een Kleinst Waterhoen rond. Met een paar snelle klikken stond ie op de plaat…de buit was binnen. 

Juist in Limburg was regen voorspeld, net nu ik van plan was om op de avond van 31 mei naar Stevensweert te gaan. Op 29 mei was hier een Lachstern ontdekt. Een (zeldzame) soort die vanaf eind Juli met grote zekerheid in Noord Holland te scoren valt, maar in de maand Mei en in de provincie Limburg een (nog grotere) zeldzaamheid is. En ach… het is altijd leuk om na het werk nog even wat soortjes mee te pikken.

Ik begon de avond echter in Groesbeek. Sinds enkele dagen vliegt hier een Graszanger. Samen met Toy heb ik dit jaar al 3 pogingen ondernomen om een Graszanger te vinden. De eerste keer was nog in de winter ergens in Zeeuws Vlaanderen, waar ik er in 2009 nog 4 aan 1 grasstengel zag hangen. Als je al van een populatie mag spreken, dan heeft deze het de winters in ieder geval niet succesvol doorstaan.

Vorige week nog, was ik met Toy voor de tweede maal in het dorpje Spui, nabij Terneuzen. De hier eerder gemelde Graszanger bleek ik nu weer niet aanwezig te zijn en lijkt inmiddels echt weg te zijn. De vondst in Groesbeek was zodoende zeer welkom. Het kostte weinig moeite om het beestje te vinden. Al vladderend en fluitend maakt hij z'n rondes boven het gebiedje.

Een goed uur later kwam ik aan bij de Stevol Plas. Donker wolken hadden Limburg omsloten, maar regenen deed het niet. Samen met Vincent de Vos en Ger de Hoog keek ik uit op het eilandje waarop sinds 2 dagen een Lachstern verbleek. Nog geen ander half uur geleden was de vogel nog gezien. Inmiddels was het 19.30 en rees het vermoeden dat de Lachstern misschien elders was gaan slapen. Ver bij ons vandaan stond een auto op de dijk. Vanuit de auto konden we zien dat iemand diep geconcentreerd door zijn telescoop aan het kijken was, in de richting van het eilandje. Zou de Lachstern er dan toch zitten, maar dan aan de zijde waarop wij geen zicht hebben.

Vincent besloot om richting de dijk te rijden en de vogelaar te vragen waarnaar hij keek. Ger en ik bleven bij het eilandje staan. Een kwartier later belde Vincent en vertelde dat zij inderdaad vanaf de dijk tegen de andere zijde van het eilandje aan keken en de Lachstern zagen zitten. De woorden waren nog amper uitgesproken of er vloog 1 witte vogel van het eilandje af…Bingo…Lachstern. En weer een jaar-, maand- en provinciesoort rijker. Inmiddels begon het te miezeren en was het een mooi moment om te vertrekken.

Een Ralreiger op Texel liet het bloed sneller stromen.Op 25 mei zat ie nog een dagje in Brabant, een dag later verscheen hij op Texel.

Vrijdag 27 mei reed ik ruim op tijd naar Texel toe. Het kostte echter 1,5u voordat ik de boot op kon. De rij wachtenden was enorm. Zo'n drukte heb ik niet eerder meegemaakt. Op de plek waar de Ralreiger zat ontmoette ik Jos van den Berg. Ondanks zijn aanwijzingen kon ik de vogel niet vinden. Met grote verbazing en vol ongeloof moesten we constateren dat de Ralreiger op 1 of andere manier "ontkomen" was. Hij had er de hele dag gezeten, maar was nu gewoon verdwenen. Een gevoel van boosheid en telleurstelling nam de overhand. Ik heb 2,5u lang in de wijde omgeving, slootje voor slootje afgezocht, zonder resultaat.

Ook zaterdag werd de vogel niet gezien. Wel werd een Grauwe Fitis ontdelt in De Tuintjes op Texel. Onder het mom van "die komt niet wel in het najaar" koos ik ervoor om niet weer naar Texel terug te gaan.

Zondag was anders. Zaterdag was het 's nachts wat later geworden. Ik lag nog in bed toen om 08.50 de melding kwam dat de Ralreiger op Texel was teruggevonden. Het koste geen moeite om iets voor 10.00u in Den Helder te zijn. Tegen 11.00u stond ik op exact dezelfde plek als waar ik vrijdag de vroegavond had doorgebracht. Ditmaal wel met een Ralreiger op zak!

Een paar kilometer verderop zat de Grauwe Fitis nog te zingen. De gedachte dat deze nog wel in het najaar zou komen liet ik nu met groot gemak varen. In "De Tuintjes" waaide het net zo hard als op heel Texel. Kracht 5 – 6 zal het zeker zijn geweest. Desondanks was de Grauwe Fitis goed te horen en met name ook te zien.

Lang niet geschreven…wel veel beleefd.

Een korte impressie van een fanatieke twitchdag:

Zondag 24 mei passeer ik rond 6u de Belgische grens. Dat klinkt heftig, maar vanuit Amsterdam is het nog geen uur rijden. Toy heeft zich inmiddels ook gemeld…telefonisch. Ergens op de A11 vlak na de Liefkenshoektunnel zullen we elkaar treffen.

We zijn onderweg naar Terneuzen/ Spui. Via Antwerpen rijden ervaar ik nog altijd sneller dan "eilandhoppen". Zoals verwacht rijden Toy en ik vlak voor- of achterelkaar (het is maar hoe je het ziet). Beiden hebben we inmiddels een spier witte auto aangeschaft…gewoon omdat het kan… en voor onszelf heel herkenbaar om elkaar in de gaten te houden.

Bij Terneuzen, in het dorpje Spui, hebben we nog enig hoop op het vinden van een Graszanger. De vogel is op 13 mei voor het laatst gemeld en na 15 mei met zekerheid niet meer ingevoerd op waarneming .nl. De verwachtingen zijn laag, maar het is de moeite van het proberen waard. Helaas wordt die verwachting echter bewaarheid. Een mooi gebied, lekker weertje, een prachtig vogel-concert, maar wel zonder Graszanger.

De route vervolgt zich naar De Blikken. De Grote Grijze Snip moet zorgen voor een aanvulling op de Zeeland-lijst. "Zeeland lijst???" kan een gedachte zijn! "Ja, Zeeland lijst" Je moet immers toch met een doel naar een bepaalde soort gaan…of niet? Genieten van…komt niet in het woordenlijstje voor.

Via wat geslinger over landweggetjes (zeeweggetjes heb je immers niet) komen we aan in het gebied. We sluipen de hut binnen, in de verwachting dat een Grote Grijze Snip voor de hut rondscharrelt. Dat doet ie echter niet. In het gebied zelf vinden we geen GGZ, wel hebben we gelukkig 1 overvliegend exemplaar kunnen waarnemen.

We rijden door richting Oostkapelle. Zoals een waar twitcher betaamt reist deze alle soorten achterna, en zo ook een Roodmus. Onderweg worden we echter onaangenaam van onze route afgeleid. Vale Gieren schijnen boven Goes te zweven. Toy rijdt voor me. 1 kilometer geleden hebben we het "Tol-punt" van de Scheldetunnel gepasseerd. Ik bel Toy en geef de opdracht onmiddelijk naar Goes te rijden en het station aldaar als richtpunt te nemen. Koen Rovers, een nieuw talent die nog ff de smaak te pakken moet krijgen, is vanuit Uden onderweg naar de Roodmus. Ook hem bel ik en terwijl we bellen hoor ik hem tegen z'n vader zeggen "Goes…Nu". Kijk…de eerste beginselen van het twitchen zijn aangeleerd.

Met een aardig gangtje naderden we Goes en stormden het stationsterrein op. Ik had telefonisch contact met Rob Godijn. Eenmaal op het stationsterrein vertelde Rob dat een groep van 12 Vale Gieren inmiddels doorgevlogen was. Hij gaf de tip om terug naar de A58 te rijden om daar de lucht af te scannen. De minuut dat we op het stationsterrein stonden zag ik Koen Rovers in mn ooghoek. Inmiddels hadden Toy en ik het gas er weer op gezet. Koen riep ik na, om naar de A58 terug te rijden. De woorden amper uitgesproken te hebben zag ik boven me drie Vale Gieren zweven. De buit was binnen…meer was het ook niet. 2 keer "klik", "klik" en ze stonden op de foto. We racete door om de 3 beesten te volgen. Na een korte achtervolging reden we onszelf klem in een nieuwbouwwijkje en moesten we loslaten.

Vol met adrenaline stuiterde ik terug de auto in. Wouw…wat gaaf! Het blijft geweldig om snel te handelen, een inschatting te maken…en uiteindelijk te slagen!

Voldaan reden we naar Oostkapelle. Ik dacht me goed voorbereid te hebben, maar schatte wel in dat het vinden van de juiste plek lastig zou worden. Dat bleek ook zo te zijn. We liepen verkeerd, we liepen om en we kwamen uiteindelijk weer terug bij de auto…beter omschrijven kan ik het niet. Via het strand en een wandeling door het duin, kwamen we uiteindelijk op de plek waar we hadden ingeschat dat de Roodmus zou zitten. Het bleek de juiste inschatting te zijn. Wind en zand hadden onze hoop sterk verkleind. Na 1,5 lopen was het doel inmiddels niet meer de Roodmus horen of zien. Het enige dat nog telde was om op de juiste plek te komen. Alleen dat al gaf een voldaan gevoel. Toen de vogel nog eens luid zat te zingen was het feestje helemaal compleet.

We liepen terug naar de auto en hadden er inmiddels 2 uur op zitten. Koen en vader wilden nog richting het zuiden…richting de overvliegende Grote Grijze Snip. Toy en ik wilden nog richting het noorden om bij Neeltje Jans te vogelen. Wel hadden we afgesproken gezamenlijk "af te sluiten" In het dorpje Vrouwenpolder wist ik een leuke snackbar. Deze bleek echte gesloten te zijn. Een Barbie-achte Ijssalon maakte echter veel goed. Iedereen had besteld…van koffie tot ijs…"piep "piep"…kut…Kalanderleeuwerik…Hoek-van-Holland. Het ijs werd naarbinnen geduwd en weggespoeld met hete koffie. Of de hete koffie het koude ijs makkelijk deed weggelijden of dat het koude ijs, de hete koffie naar gewenste temperatuur deed afkoelen was niet helemaal duidelijk…duidelijk was wel dat er haast geboden was.

Netals naar de Gieren, werd ook nu weer het gas opengegooid. In kolonne…vrachtwagen, caravan, vrachtwagen, tractor…vrachtwagen…aanhanger…rolden we over de eilanden, richting Rotterdam. Eenmaal op de A15 ging het weer wat sneller. Toy was erin geslaagd vlak voor Rotterdam vmij af te snijden door een andere route te nemen. Uiteindelijk lukt het hem om 2,5km eerder aan te komen dan ik…, met Koen en vader in zijn kielzog. Met vereende kracht slaagden we erin beelden van de vogel op te vangen. Ik, met iets meer zweet op het voorhoofd, dan Toy. Moe en toch vol van energie, zetten we koers richting huis. Toy richting Uden, ik naar Amsterdam

Net als gisteren arriveerden we rond 06.30 bij trektelpost Camperduin. We hebben ons net geinstalleerd wanneer Luuk Punt, Wouter Teunissen en Frank van Duivenvoorde ook aankomen. Met z’n 7-en hoeven we slechts 40 minuten over zee te loeren als Wouter roept dat hij een pijstormvogel aan ziet komen vanuit Noord, vlak achter een Jan van Gent. De misser van gisteren staat me nog vers in het geheugen. Het voordeel nu is dat ik aan de goede kant zit (of dat de vogel van de goede kant komt en snel is opgepikt), waardoor ik volop kans heb de pijl in beeld te krijgen. Wouter krijgt een lading vragen over zich heen om het zo voor onszelf mogelijk te maken het beest op te pikken. Ondanks dat er weinig referentie-punten aan de horizon zijn (behalve Jan van Gent die ook ergens moet vliegen) slaagt iedereen er snel in de vogel te zien. Hij vloog niet eens zo heel ver weg (ik heb ondertussen geleerd dat het ver genoeg was om foto’s te maken –> insiders grap), waardoor al vrij snel duidelijk werd dat het om een grauwe pijlstormvogel ging. De schade die ik gisteren dus opliep heb ik binnen 24 uur al weer hersteld. Vrij uniek voor deze tijd van het jaar!

Het vliegbeeld over zee is geheel anders dan gisteren. De aandacht verslapt wat en de gesprekken gaan over de plannen voor de rest van de dag. De Amerikaanse Goudplevier van de Ezumakeeg wordt even aangehaald. Rein Genuit die ondertussen gearriveerd is hoor ik (geloof ik) letterlijk zeggen dat wanneer het een Aziatische zou zijn, hij onmiddelijk zou vertrekken. Thijs Fijen heeft de Amerikaanse nog niet, waardoor ik lichtelijk twijfel om toch even die kant op te rijden. De afspraak om rond 16u in Uden (Brabant) te zijn om bij Toy te Barbequen weerhoudt ons echter van concrete actie!

We verlaten Camperduin en rijden via de binnenwegen (Zwanenwater + Callantsoog) naar Telpost Huisduinen (Den Helder). Nadat we hier even over zee hebben staan loeren, verlaten we Noord Holland en zetten koers naar Uden. Tja… en dan gaat de pieper. Ik hoor Rein z’n uitspraak nog doen, terwijl ik in m’n schermpje lees: "Aziatische Goudplevier"! Er is twijfel ontstaan over de vogel in de Ezumakeeg. Er gaat dan van alles door je heen: Nog geen zekere determinatie, lifer, BBQ afspraak, toch wel heel spannende vogel, eind rijden, jaarlijsten. Uiteindelijk overwint de BBQ-afspraak, terwijl we nog vrij veel tijd hebben en best wel iets later kunnen komen. Maar goed… de beslissing is genomen en dat betekent dat we doorrijden naar het zuiden. De avond staat in het teken van lekker en gezellig eten in combinatie met veel ge-ouwehoer over vogels en ander gespuis! We maken het niet al te laat (23.00u) want de volgende dag rijden we weer vroeg terug naar Camperduin (en Ezumakeeg)

Grauwe pijl maakt Jaarlijst 295, Lifelist 353